Verusa Holding, başarısını planlı biçimde risk almaya borçlu. Yılda neredeyse 200 şirketle görüşme yapıyorlar. Fizibilite çalışmalarına göre, büyümeye uygun 2 şirkete ya yatırım yapıyorlar ya da bu şirketleri satın alıyorlar. Şirketlere öncelikle yönetimsel destek sağlıyorlar. Daha sonra işletme sermayesine katkıda bulunup, şirketin büyümesinin önündeki engelleri kaldırıyorlar. Bu noktada fark, tam olarak iki önemli etmenin biraraya getirilmesi diyebilirim. Bunlar; yeni fikirleri olan küçük şirketlerin kısa sürede sıçrama yapabilmesi imkanı ve kendini daha önce kanıtlamış başarılı şirketlerin tecrübesi. Tecrübe ve yeni fikirler birlikte çalışınca başarılı sonuçlar elde etmemek mümkün değil.

Dünyada risk sermayesi ve melek yatırımcılık kavramları, artık olmazsa olmazlar arasına girmiş durumda. Güncel bir istatistik Verusa Holding örneğindeki başarının hiç de tesadüf olmadığını ortaya koyuyor. Geçen sene Amerika’da alınan patentlerin %67’sini, risk sermayesi şirketlerinin yatırımını almış üreticiler sağlamış. Burdan rahatlıkla şu sonucu çıkartabiliriz: Yeni ve farklı fikirler, hareket alanı daha esnek ve hızlı kararlar alabilen küçük şirketler tarafından üretiliyor. Bu üretken şirketlere, büyük abilerinden mali destek ve yönetim tecrübesi de muhakkak şart. Zaten, tablonun tamamını görebildiğimizde bu durum gayet normal. Birbirini tamamlayan etmenler, iyi bir ekip çalışması…

Tablonun ulaşacağı nokta belli de, neden bizim için hala bu çeşit yatırımlar istenen seviyede değil? Bu sorunun cevabı da bizim kendi iç dinamiklerimizde. Ülkemizdeki şirketlerin %96’sı kobi. Kobiler de maalesef klasik yönetim anlayışıyla hala aile şirketleri şeklinde. Yani, kurumsal yapılar çok uzakta. Hal böyle olunca, alınacak kararlar da yaşanmış ticari deneyimle sınırlı. Planlı bir şekilde risk alabilecek kapasiteye ve vizyona sahip şirketler yok denecek kadar az.

Melek yatırımcılık ve risk sermayedarlığı bizim için yeni kavramlar. Verusa Holding gibi trendi takip eden kurumlar başarı için bir adım önde. Bu güzel örneklerin faydası sadece yatırımcı kurumlara olmayacak. Kendini ticari deneyimlerle sınırlandırmış Türk şirketleri, planlı risk almanın değerini yaşanan başarı hikayeleriyle daha kolay anlayacak. Bizim ekosistemimiz de bu örneklerle kendini elbette ki daha hızlı yenileyecek.

The post Fark Yaratan Vizyon appeared first on Koray DEMİRKAN.

Mecidiyeköy’den bir dünya markası çıkaran kişi Tarhan Telli. Sadece üç çalışanla, kişiye özel chopper motosiklet yapmaya başlamış. Markası TT Custom Choppers. Bugün atölyesi 49 kişiye istihdam sağlıyor. İşin başında ona “made in U.S.A” amblemiyle çok iyi satış yapabileceği öğütlenmiş. Türk üretimi olmasının anlaşılır olmayacağından dem vuruladursun, ısrarcı olmuş. Bugün ürünleri dünya çapında değer görmeye başlamış, ürünlerinin üzerindeki Türk yapımıdır amblemiyle. Artık kendini, ülkemize döviz kazandıran bi üretici olarak tanımlıyor. İlgi dünya çapında derken, işin doğumyeri Amerika’da bile söz sahibi olmaktan bahsediyorum. Buna, bir Türk başarı öyküsü dersem sanıyorum abartmış olmam. Aslında tam bir delilik, rahatsızlık ve yel değirmenleriyle dövüşüp galip gelme olayı da denebilir. Zira girişimcilik konusunda hiç yardımcı olmayan sevgili ülkemden bu başarı öyküsünün sökülüp alınması rahatsızlıktan! başka bir şey değildir. Bravo…

Şimdi gelelim, yaptığım kötümser bildirimin Tarhan Telli’nin girişimcilik hikayesiyle alakasına. Efendim, Tarhan Bey bu müthiş başarı öyküsünü ortaya koyduktan bi süre sonra devletin kapısını çalar. Çalar, çünkü artık 49 kişilik atölyesi ona yetmemektedir. Siparişleri dünya çapında gayet iyidir. Birçok modelde karşılanamayan talepleri seri üretimle gidermek istemektedir. Tübitak’a başvurur. İstediği teşviğin 10’da 1’i ona layık görülür. Bu miktar 20 bin Türk Lirası oluyor. Marka değerinden bahsediyorum, seri üretimden bahsediyorum, ürünlerin custom motorsiklet olmasından bahsediyorum. Elbette Tarhan Telli de benim bahsettiklerimden bahsetmiştirJ Ve, Tübitak ona bu miktarı veriyor. Hakkatten bir şekilde gözden kaçmıştır diyeceğim falan ama, adamın yaptığı şeyin öneminin gözden kaçacağını söylemeye de dilim varmıyor. Bu iş böylece kapanıyor. Girişimcilik, vizyoner olmak konularındaki eksikliğimizi burada çok net görebiliyoruz.

Tübitak’ın gözden kaçırdığı! bu değere bir sonraki aşamada n’oluyor dersiniz? Tabii ki, gözleri faltaşı gibi açık ülkeler ürüne ve girişimciye bizim vermediğimiz değeri veriyor. Suudi Arabistan Tarhan Telli’ye tam 35.000 m2 araziyi hibe ediyor. Burada sadece motosiklet de değil, otobüs, minibüs ve birçok farklı projeyi de gerçekleştir. Bunu diyor çünkü, Tarhan Bey’in 2014 yılında Cenevre Otomobil Fuarı’nda lansmanını yapmayı planladığı “motomobil” isimli otomobil-motosiklet karışımı bir elektrikli araç projesi de var. İleriye görmek böyle bir şey.

Bunları görürken, Suudi Arabistan’ın da bir isteği var tabii ki: araçlarda “Made in Saudi” amblemi… İstiyor ki ürünler kendi ülkesinin menşeini taşısın. Bunda da gayet haklı. Tarhan Telli (kendi söylemiyle) istemeye istemeye burada üretime geçecek ve daha da büyüyecek. Bizse; görmedik, duymadık, bimiyoruz.

Son olarak, Tübitak’ın 20 bin lirayı kastederek “biz destek olduk, o desteği almadı.” sözlerini de eklemek gerekiyor. Vehamet ortada. Benim gibi iyimser bi insanı bile bu kadar kötümser konuşturan durumu sanıyorum iyice açıklayabildim.

Tarhan Telli’ye başarı öyküsünde kolay gelsin. Başarıya söke söke ulaştığı açık. Başarılı bu Türk girişimcisinden öğreneceğimiz çok şey var.

Not: Fatih Altaylı’nın bu öyküye dair köşe yazısı şurada. http://www.haberturk.com/yazarlar/fatih-altayli/797225-bakan-ergun-tt-motors-bana-gelsin

The post TT Custom Choppers, Tarhan Telli ve bir Türk başarı öyküsü appeared first on Koray DEMİRKAN.