Doğaldır ki bu konuların her biri, üzerinde çok daha fazla durmaya değer önemde olup, yalnız yazı yoluyla anlatımı
güçtür. Ama yine de, merak edilen konular olup, genellikle düşülen hatalar, bu konulara önem verilmeyişinden
doğmaktadır.

Bu yazılarla her zaman girişimcilere değil bazen de onlara çeşitli imkanlar yaratması gerekenlere ya da girişimcilerin
önlerine engel çıkaranlar mevzubahistir.

Görüyoruz ki insanımız ve özellikle de gençlerimiz kendi işlerini kurma konusunda müthiş isteklidir.

Bu iyi hoş ama onları cesaretlendirmekle iş bitmez. Birilerinin de, girişimcilerin önlerindeki engelleri temizlemesi lazım. (Arkalarından itmek de lazım ama şimdilik onu bırakalım). Bu konuda hemen herkese düşen görevler var.

Ben burada bunları tek tek saymaya kalksam herhalde 1-2 yıl sürekli yazmam lazım. O halde bir başka yolla bunu yapmaya çalışacağım: Girişimcilerin önündeki engelleri tek tek saymak yerine, bu engellerin niçin ortaya çıktığına bakmak daha doğrudur.

Çeşitli görevlilerimiz, yani ister belediye zabıta memuru, ister vergi dairesindeki kontrolör, isterse bir yüksek memur ya da politikacı olsun, bu “kendi işini kurma” konusunu genellikle pek anlamamıştır.

İnanmayanlar, bir basit anket yapabilirler. Demin saydığım görev sahiplerinden bulabildiklerine şu soruyu sorup cevap istesinler: “Kendi işimi kurmak istiyorum. Acaba bunu yapabilir miyim?”.

Kendilerine verilecek cevap, %99 olasılıkla yine bir soru olacaktır: “Peki, iş kurmak için paran var mı?”.
Ben bunu çok denedim. İşsizlikle mücadele önlemlerinden birinin de kendi işini kurmanın desteklenmesi olduğunu kim duysa, “ama insanların parası yoksa nasıl iş kursunlar?” tepkisinden başkasını aldığımı hatırlamıyorum. Halbuki
durumun böyle olmadığını, maddi kaynakların (illa ki para olmayabilir) mutlaka gerekli olduğunu, ama ondan önce başka koşullar gerektiğini yazmıştım.

Bu ön-koşullara sahip olmaksızın para sahibi olmak veya birisinden bulabilmek ise bir şans değil şanssızlıktır.(Susuz
kalan bir insanın denize rastlaması bir şans değil ölümcül bir şansızlıktır!)

Bu genel cevap aslında şunu anlatmaktadır; Görevlilerimiz girişimcilikle ilgili pek az şey bilmektedirler. Bu nedenle de kendi işini kurmak isteyenlere yardım edebilecek (ya da engel olmayabilecek) durumda olduklarının farkında değillerdir. Şimdi bunun üzerinde duracağım.

HAKSIZ REKABET, GİRİŞİMCİ RİSKLERİNDEN EN BÜYÜĞÜ OLABİLİR!

Girişimcilik yapanlara nasıl destek sağlanır? Bunun birçok yolu vardır. Bunlardan bazıları doğru, bazıları yanlış olsa da çok sayıda yöntem düşünülebilir. Bunlar arasından doğru yöntemlere işaret edilip,eğri metodlara dikkat çekilmesi, girişimcilere yardım etmekle yükümlü kuruluşlara yapılabilecek en iyi yol gösterme hizmetidir.

Girişimci risklerini azaltmanın ve onlara destek sağlamanın, bulunabilecek en yanlış yolu “direkt destek” sağlamaktır. Girişimcilere destek sağlamaktan sorumlu bir kuruluş (örneğin KOSGEB), elindeki kaynaklarla girişimcilere “direkt” olarak destek sağlamaya kalkarsa bu, o kuruluşun girişimciler açısından “yok” olması anlamına gelir. Çünkü, çok çeşitli konularda çalışabilecek yüzbinlerce küçük girişimcinin ihtiyaçlarının, tek kuruluş tarafından karşılanabilmesi mümkün değildir. Kuruluşların sıra memurları bu tür yöntemleri pek severler. Çünkü ‘çeşitli’ tatminler ancak bu yolla sağlanabilir. Tepe yöneticileri ise bu ‘doğal eğilimi’ sezmeli ve de mutlaka önlemelidirler.

Destek sağlamanın, bulunabilecek ikinci en yanlış yolu, büyük bütçeli soyut projeler tanımlamaktır.“Girişimciliğin
sosyo-ekonomik parametrelerinin tarihsel bir incelemesi” gibi projelerden bucak bucak kaçılmalıdır. Bu tür projelere çok meraklı tipler vardır. Bir kamu kuruluşunun sırtından voli vurmak isteyenler, her nasılsa üniversiteye kapağı
atmış ve en yeni bilgisi 1900 tarihli dinozorlar, Türkiye’yi yolunacak tavuk, burada yaşayanları da akıl özürlü varsayan, yabancı ülke okullarında sözüm ona ders veren paragözler ve onların Türkiye’deki uyanık uzantıları, bu tiplerden yalnızca birkaçıdır. Bunların bazıları vakıf vb örgütlenmeler içinde, bazıları dafree-lance olabilmektedirler.
Girişimcilere destek sağlamak durumunda olan kuruluşların birinci ödevi, kendilerini yani kamu parasını bu tür “sülük”lerden korumaktır.

Bu korumanın da en güvenli yolu, girişimciliğin önündeki engellerin nasıl kaldırılacağını ve nasıl destekleneceklerini
belirten bir çalışma dokümanı hazırlamaktır. Bu tür bir dokümanın en önemli içerik maddesi, “haksız rekabetin önlenmesi”dir. Özellikle küçük girişimcilerin önündeki en aşılmaz (ve de en haksız) engel,özel sektör kılığındaki kamu’dur (kuzu postlu kurt gibi). Bu, şu demektir: Bazı kamu kuruluşları, çeşitli nedenlerle bazı özel kuruluşlara sermaye iştirakinde bulunmuşlardır. Herhangi bir mal veya hizmete ihtiyacı olup da onu iç piyasadan sağlayamayan kamu kuruluşları, çareyi, yeni kurulacak şirketlere sermaye olarak katılmakta bulmuşlardır. Kuruluş, statü olarak bir A.Ş. veya Ltd. şirkettir ama ortakları içinde bir veya daha fazla sayıda kamu kuruluşu vardır. Ancak daha sonra yeni ve tamamen özel girişimcilerin kurdukları şirketler doğmuş ama kuzu postlu kurtlar da ortadan kalkmamıştır (hisselerini satarak kendilerini ortadan kaldırabilirlerdi). Şimdi bir mal veya hizmet satın alınacağında, kamu kuruluşu şöyle düşünmektedir:“Benim de ortağı olduğum bir özel kuruluş dururken niçin başkasından satın alayım? Ayrıca bu yolla çeşitli söylentileri de önlerim.” Nitekim, piyasada danışmanlık hizmeti veren girişimcilerin karşısında TÜSTAŞ denilen bir özel(!) kuruluş, aşılmaz bir blok oluşturmuştur. Girişimcilerin bir bölümü ise çareyi, bununla rekabet etmeye kalkışmak yerine -ki imkansızdır, çünkü kamu kaynağı kullanır-, onunla ortak iş yapmakta bulmuşlardır. Bu, tek örnek olmayıp belediyelerin yüzlerce benzer şirketi vardır ve çoğu, özel girişimcilerin yollarını kapamışlardır.

Girişimci risklerini azaltmanın en kolay yolu, iş verecekleri kuruluşların sermayelerinin % 100 özel kişi / kuruluşlara ait olmasını aramak, diğerlerine ise İŞ VERMEMEKTİR. Bu familya içine dahil kuruluş tiplerinden birisi de vakıflardır. Vakıfların kar amacı gütmemeleri yanıltıcı olmamalıdır. Vakıf yöneticileri, vakfın gelirlerinden pay almayabilirler, ama çeşitli hizmetlerini vakıf aracılığıyla karşılayarak bir “örtülü gelir” de sağlayabilirler. Bu nedenle, girişimcilere destek sağlayacak kişi ve kuruluşlar, bu tür “kuzu”lara da dikkat etmelidirler.

The post Girişimci Riskleri ve Girişimcinin Önündeki Engeller appeared first on Koray DEMİRKAN.

Bir söz vardır;“ne anladığını söyle ki ne söylediğimi bileyim”.

Özellikle son altı aydır tüm yayın organlarında girişimcilikile ilgili konular işleniyor, paneller düzenleniyor, raporlar yayımlanıyor. Girişimciliğin, “demokrasinin kilit taşı” olduğunu bilenler açısından bu çok önemli bir gelişmedir.

Ancak bu arada dikkatten kaçan ve şimdiden düzeltilmesi gereken bir yanlış var. O da, girişimcinin kim olduğu ve girişimciliğin ne olduğu noktasıdır. Söylenip yazılanlara dikkat edilirse, girişimciye“iş adamı”, “yönetici”, “patron”, “kendi işini kurmaya çalışan kişi” ya da “daima yeni ve riskli fikirleri gerçekleştirmeye çalışan öncü” gibi kişiliklerin elbiseleri giydiriliyor. Girişimci bunlardan hangisidir?

Çeşitli yazarlar girişimciyi kendi anlayışlarınca tanımlamışlarsa da bunların hemen hepsinde ortak olan noktalar vardır. O da, girişimcinin daima “başkalarının baktığı ama göremediği fırsatları görüp, bunları birer iş fikrine dönüştürebilmesi” ve bir de “risk almaya yatkınlığı” dır. Bu iki özellik Dünya girişimcilerinin hiç değişmeyen özellikleridir.

Bir girişimci aynı zamanda bir iş adamı, bir patron, bir yönetici ya da bunların bir karışımı olamaz mı? Olmaması için hiç bir ülkede bir yasa yoktur, dolayısıyla tabii ki olabilir. Ama bunlardan bazıları, girişimciliğin o iki değişmez niteliğiyle kolay bağdaşmaz.

Bir girişimcinin bitip tükenmek bilmeyen tutkusu,“daima başkalarının göremediği fırsatları görmek” iken, bir yöneticinin amacı “yöneteceği işin gereklerini -ne kadar sevmezse sevmesin- yerine getirmek” tir.

Bir yönetici, riskleri en aza indirmeye çalışırken, girişimci bu konuda çok daha gözü karadır. Bir ‘patron’un ana işi, sahip olduğu varlığı idame ve geliştirmek iken bir girişimci, varlığını pekala riske edebilir. Ancak bu çelişkili niteliklere rağmen girişimcilik, iş adamlığı, patronluk ya da yöneticilikle bazen birleşebilir. Ama birleşme, her iki grup nitelikten de bir şeyler kaybetmek pahasına olur.

Ancak çok nadir kişilikler, girişimcilikle diğer meslekleri, onların özelliklerini bozmadan birleştirebilirler. Bir boksörün aynı zamanda piyanist ve iyi bir mühendis olması imkansız değildir ama çok da nadirdir.

Girişimcilik kavramının doğru yerine oturtulmasının pratik açıdan önemi vardır. Örneğin, girişimcinin ve iş adamının sorunlarının azaltılması, ayrı ayrı doğru hedeflerdir. Çünkü ekonomi içinde her iki grubun da yaşamsal katkıları vardır. İki grubun ortak sorunları çoktur. Mesela, yüksek enflasyon her iki grubu da rahatsız eder. Ağır bürokratik yük de böyledir. Her iki grup da karmaşık ve ağır işleyen bürokrasiden zarar görürler.

Ama diğer yandan girişimci ile iş adamının ayrı, hatta çelişik sorunları da vardır. Yani birinin çözümü, diğeri için yarar değil zarar getirebilir. Örneğin, iş adamı için “istikrar”(stabilite) çok önemlidir. İstikrarsız bir ortam iş hayatı için felakettir denilebilir. Girişimci için ise istikrar,“yeni fırsatlar” anlamına da gelebilir.

Korumacılığın azaltılması, iş adamı için bir tehdit iken (yani kısa vadede), yeni mal ve hizmetlerin pazara girmesiyle girişimci yeni iş fikirleri üretmek imkanı bulacaktır.

Ücretlerin artması, iş adamı için maliyet artması, girişimci içinse sanayinin bazı işleri kendi içinde yapmama kararı nedeniyle yeni iş imkanları demektir.

İşte bu nedenlerle kavramları doğru yerine oturtmak zorundayız. Ancak o takdirde onları bilinçle kullanmak, her birini doğru yönlendirmek, bunların kombinezonlarını yapmak ve sonunda da başarılı girişimci hikayeleri oluşturmak mümkün olabilir.

Girişimci Nedir – Kimdir? Girişimci Ne işe Yarar?

Toplum içinde girişimci sözcüğüne yüklenen anlam çok belirli değildir. Girişimci kimisinin gözünde ekmeğini taştan çıkarma becerisine sahip bir kişi, kimine göre bir şey yapmadan para kazanmanın yolunu bulmuş bir “iş bitirici”, kimilerine göre de bunlardan daha farklı niteliklere sahip kişilerin ortak adıdır. Malta’lı düşünür De Bono’ya göre:

“Girişimciyi tanımlayan, bir şeyi gerçekleştirmek tutkusudur. Bir yazar veya ressamın tutkusundan farklı değildir. Daha önce bulunmayan bir şeyi yaratmak onun en büyük amacıdır. Girişimcinin seçtiği ortam “eylem” dir.

Test çok kolaydır: Bir anda istediği kadar paraya kavuşan girişimci, acaba faaliyetlerini durdurup yeni işler peşinde mi koşardı yoksa işine devam mı ederdi? Tarih, hep yeni faaliyetlerin seçildiğini göstermiştir.

Girişimciler toplumda işlerin saat gibi yürümesini sağlayan işletici gruplara karşın, evrimle değişimi getiren risk grubunu oluştururlar. Birçok ülkede, bencil ve aşırı hırslı olarak bilinir ve teşvik edilmezler.”

Her düzenin vazgeçilmez ögeleri, “olmazsa olmaz”ları mutlaka vardır. Serbest Rekabet Sistemi ya da kısa adıyla Pazar Ekonomisi düzeninin de böyle vazgeçilmezleri vardır. Girişimci, bunların başlıcası hatta en önemlisidir. Serbest Rekabet Sisteminin girişimci dışındaki unsurları eksik olduğu takdirde, oluşan sistem yine bir ölçüde işleyebilir. Aksak işler ama işler. Ama girişimci olmaksızın Serbest Rekabet Sistemi işleyemez.

Bu genel tanımlamanın dışında girişimci kesimi acaba Türkiye’de niçin önemlidir? Bakınız şu sebeplerden:

1. Özelleştirme, girişimcilerin etkinliği ölçüsünde gerçekleşebilir.

Özelleştirmenin ana fikri, devletin, mal ve hizmetleri pahalı ve/ya kalitesiz üretiyor olması değildir. Gerekli önlemler alınırsa bunlar düzeltilebilir.

Devlet, “kuralları koyan” olduğu için kendisiyle rekabet edilemez bir güçtür. Dolayısıyla, bir sektörde devlet varsa tanım olarak orada rekabet mevcut olamaz. Ya yalnız devlet tekeli olur (Türkiye de büyük oranda böyledir) ya da haksız rekabet olur.

Devlet, yalnızca rekabetçi sistemin gerektirdiği ortamı kurup onu korumakla yükümlüdür. Bu, basit görünmesine rağmen işin en güç yanıdır.

Devletin böyle bir role çekilebilmesi, halen üretmekte olduğu mal ve hizmetleri başkalarının üretmesi demektir. İşte bu “başkaları”, girişimcilerden başkası değildir. Ama diğer tarafta, devlette bu üretimleri yapmakta olanlar vardır. Yani, hem o insanlar bu üretimleri yapmayacak, hem de girişimciler bunları yapacaktır. Bu denklemden çıkan sonuç şudur: Halen devlette bu işleri yapanlar girişimci haline getirilmelidir! Bir başka deyimle devlet, “Girişim İklimi” ni yaratamazsa bu üretim alanlarını terkedemeyecek demektir.

Başka, yetenekli girişimciler, halen devletin üretmekte olduğu mal ve hizmetleri üretmeye hazır olsalar dahi, devlet, istihdam ettiği personeli kendi kuracakları işlere kaydıramadığı sürece, girişimci kimdir diyip tanımlamadığı ve teşvik etmediği sürece ancak sosyal sorunlara (işten çıkarma) veya ekonomik sorunlara (toplu emeklilik) yol açmış olacaktır. Bu nedenle, halen girişimcilik alanına girmemiş kişiler için “davetkar bir girişimcilik iklimi yaratılması”, özelleştirmenin ön şartıdır.

2. Kamu personeli ücretlerinin artması, kalabalık kamu kadrolarının seyreltilmesine, o ise girişimcilik iklimine bağlıdır.

Mevcut kamu personeli sayısı azaltılmaksızın ücretlerinin artması imkansızdır. Bu seyreltme ise fazla personeli işten atarak değil, onların kendi işlerini kurmaları için uygun koşulları yaratmakla mümkündür. Yani işin anahtarı yine girişimcilerdir.

3. Kamu hizmetlerinin kalitesinin artırılması, girişimcilik iklimine bağlıdır.

Kamu hizmetlerinin kalitesi büyük ölçüde kamu personelinin nitelik dokusuna, o ise büyük ölçüde bu personele verilebilecek ücretlere bağlıdır. Ücretlerin artırılması ise ancak sayının azaltılmasıyla mümkün olabilir. Azaltmanın, ancak özendirici bir girişimcilik iklimiyle gerçekleşebileceğine işaret edilmişti.

4. Teknolojik gelişme ancak girişimciler eliyle gerçekleşebilir.

Araştırma kurumları, üniversiteler ve diğer AR-GE odakları ne kadar üretken olurlarsa olsunlar sonuçta, geliştirilen yeni teknolojilerin hayata geçirilmesi girişimcilere bağlıdır.

Girişimciler tarafından hayata sokulmayan teknolojiler -bazı ülkelerde olduğu gibi- o ülkenin bilimsel yayınlarının miktarını artırmaktan öteye gidememektedir.

Öte yandan, girişimciye önem verilen ülkelerde başarılı girişimcilerin ihracat dahil tüm enstrümanlarla nasıl katkı sağladığını açıkça görebiliriz.

5. Bilim-Teknolojinin gelişmesi girişimcilerin başarısına bağlıdır.

Bilim ve Teknoloji çalışmaları bir boru içinden akan suya, bunların hayata geçirilmesi ise borunun ucundaki bir musluğa benzetilebilir. Eğer musluk kapalı ise yani girişimciler bilim ve teknolojik bulguları hayata geçiremiyorlarsa, boru içindeki su akamayacak yani bilim ve teknolojideki gelişme duracaktır.

6. İşsizlikle mücadelenin en etkin yolu, kişilerin kendi işlerini kurmaları yani girişimciliktir.

Bu konuda en başarılı ülke olan ve“istihdam makinesi” olarak adlandırılan A.B.D.’deki girişim ekosistemi, girişimci kimdir sorusuna en çarpıcı cevabı verir. 1970-86 arasındaki 17 yıl boyunca Avrupa ülkelerinin tamamında yaratılan iş sayısı yaklaşık sıfır (hatta negatif) iken, aynı dönem içinde A.B.D.’de net yaratılan yeni iş sayısı 11 milyon’dur. Bu yeni işler, kendi işini kuran girişimciler tarafından yaratılmıştır. Bu durumda girişimci istihdam oluşturandır. Ülkemizde de girişimci tanımlanmış ve bu istihdam olanağı sebebiyle başarılı girişimcileri teşvik eden girişimcilik ödülleri verilmektedir.

Artık işsizlikle mücadelenin, klasik anlayıştaki “yeni yatırımlar yoluyla” olamayacağı bilinmektedir. Emek yoğun endüstrilerin giderek üçüncü dünya ülkelerine kaymakta oluşu, eski anlayıştaki “yeni yatırımlar yoluyla istihdam yaratma” yönteminin, geri kalmışlığa davetiye ya da ona boyun eğme olduğunu göstermektedir.

Çağdaş işsizlikle mücadele yöntemi, insanların kendi işlerini kurmalarının desteklenmesinden geçmektedir. Girişim Destekleme Şirketleri, bu amaçla kurulmaktadır.

7. Gelir yetmezliğinin çaresi yine girişimciliktedir.

İşsizliğin ikiz kardeşi gelir yetmezliğidir. Çünkü gerçek sorun işsizlik değil, onun sonucunda doğan gelir yetmezliğidir. Böylece her ikisi de aynı etkiye sahiptirler. O halde bu sorun da girişimcilikle ilgilidir.

8. Ülke kalkınmasının anahtarı yerel potansiyellerin değerlendirilmesine, bu ise Girişim Destekleme Şirketleri eliyle desteklenecek girişimcilere bağlıdır.

İnanılmaz gibi görünüyor değil mi? Bu kadar çok yönlü faydası olan bir anahtar (girişimcilik) üzerinde ne kadar çok dursak yeridir.

Yukarıda girişimci kimdir sorusuna temel anlamda cevap verebildiğimi ve girişimci hakkında bilgi sunduğumu düşünüyorum. Bu yazıya katkı yapmak isterseniz lütfen yorum kısmından katkınızı bana iletin.

İlgili Yazı: Girişimcilik hikayeleri kısa kısa paylaştığım yazımı okumanızı öneririm.

The post Girişimci Kimdir ve Girişimci Hakkında Bilgi appeared first on Koray DEMİRKAN.

Kahve Diyarı, yurtdışı için düğmeye bastı

Tekstilci Emrullah İşlek, Kahve Diyarı markasıyla sektörde adından söz ettiriyor. Marka kurulduğu günden bu yana şube sayısını 110’a ulaştırdı. 2013’te üretime geçen Kahve Diyarı için 2017 yurt dışına açılma yılı olacak. Girişimcilik ve ihracat konusunda dönem atlayacak gibi duruyorlar.

Yıllarca tekstil sektöründe ünlü markalara iş yaparken Kahve Diyarı ile gıda isine giren Kahve Diyarı Genel Müdürü Emrullah İşlek, son yıllarda adından en çok söz ettiren girişimler arasında yer alıyor. 2000’li yılların başında Çin ve Uzakdoğu ülkelerindeki şirketleri ile mücadele edemeyen Türk tekstil sektörü yeni arayışlara girdi. Tekstil işinde zirvedeyken ayrılmak zorunda kalan Emrullah İşlek de gıda işinde karar kıldı. Şirket, herkesin bir diyarı var diyerek ve yeni konsept mekanlarının adını Kahve Diyarı vererek 110 şubeye ulaştı. 2012 yıl bizim için çok iyi geçti diyen Emrullah İşlek, “Geçen yıl hedeflerimizi tutturduk. Hedefimiz 99 şubeydi ve bu hedefi tutturduk. 2013’te 40 şube daha açmak istiyoruz. Türkiye ve İzmir çevresinden çok talep alıyoruz. Bizim konseptimiz oldukça rağbet görüyor. Onun için hedefimizi dünya olarak belirledik” dedi. 2012’yi 11 milyon TL ciro ile kapatan şirket, 2013’te 20 milyon TL ciro yakalamayı planlıyor. 2013 yılı sonunda İzmir’de 10 bin metrekarelik fabrika kuracak olan Kahve Diyarı, Van’da da bir üretim tesisini faaliyete geçirecek.

“2017 yılını yurtdışına atılma yılı ilan ettik. Hedefimiz 2017 itibarıyla 400, 2025 yılına kadar dünyada 2 bin 500 Kahve Diyarı hedefliyoruz.

Emrullah İşlek / Kahve Diyarı Genel Müdürü

Türkiye’nin aşı tedarikçisi: Keymen İlaç

Çocuk aşıları deyince ilk akla gelen şirket. Aşı portföyünü her yıl büyütüyor. 2012’de yaklaşık 20 milyon doz aşı tedarik eden Keymen İlaç, ürünlerini ecza depoları, 6 bin 500 aile sağlığı merkezi ve hastanelere dağıtıyor.

Aşı olmak bulaşıcı hastalıklardan korunmanın en temel yöntemlerinden bir tanesi. Uzun yıllardır çocuk ve yetişkin aşıları ve jenerik ilaçlar alanında faaliyet gösteren Keymen İlaç, Türkiye’nin en önemli aşı tedarikçilerinden. 1973 yılında kurulan şirket, kurulduğundan bu yana Türkiye pa zarına 600 milyon doz aşı tedarik etti. Şirketin, ikinci kuşak temsilcisi Keymen İlaç Genel Müdürü Dr. Mutlu Topal, bugün geldikleri noktayı, “Sektorümüzde tedarik ettiğimiz cocuk aşılarıyla biliniyoruz” diyor. Keymen İlaç, çocuk ve yetişkinler için tetanos, difteri, kızamık, kızamıkçık, kabakulak, çocuk felci, verem ve hepatit B aşılarını ithal ediyor. Yılda ortalama 15 ila 20 milyon doz aşı getiren şirket, 2012’de 20 milyon doz aşı tedarik etti. Keymen İlaç’ın hedef kitlesi Türkiye nüfusunun tamamı. Şirket ürünlerini ecza depolarına, Sağlık Bakanlığı aracılığı ile 6 bin 500’den fazla aile sağlığı merkezine ve hastanelere dağıtıyor. Türkiye’nin aşı takvimindeki aşıların yüzde 50’sini tedarik ettiklerine dikkat çekiyor. Her yıl Türkiye’de ortalama 1 milyon 300 bin çocuk doğuyor. Bu çocukların yüzde 97’den fazlası aşılanıyor. Çocukların pek çoğunda Keymen İlaç’ın aşıları kullanılıyor.

“Yetişkin tipi difteri ve tetanos aşılarında iddialıyız. 2013’te bu konuda sektörün önemli aktörlerinden biri olmak istiyoruz.”

Mutlu Topal / Keymen İlaç Genel Müdürü

Başarılı girişimci hikayeleri  favorim: İsme özel bebek ürünleri tasarlıyorlar…

Aynı bankada çalışan iki anne Alev San ve Hande Demirci’nin kurduğu Kidomino, bebeklere yönelik girişimcilik fikrinde isme özel hediyelik eşya üretiyor. Şimdi portföyüne yetişkinleri de ekleyen şirketin müşterileri arasında ünlüler başı çekiyor.

Hem anne hem de çalışan kadın olmak kişiye büyük bir sorumluluk yüklüyor. Hele ki iyi bir kariyeriniz varsa, iş ve çocuk arasındaki dengeyi tutturmak daha da zorlaşıyor. Aynı bankada çalışan iki anne Alev San ve Hande Demirci’nin bu noktada yolları kesişmiş, birer hafta arayla anne olmaları da kaderlerini belirlemiş. Kidomino markasını yaratan iki kadın girişimciye kendi islerini kurmalarında özellikle ABD’de yaygın olarak yapılan isme özel hediye işi ilham kaynağı oldu. Kidomino çıkışını ilk olarak 2005’te web sitesiyle yaptı. 2007’de müşterilerden gelen talep doğrultusunda mağazalaştı. Şirket, yeni doğandan altı yaşa kadar çocuklara hediye tasarlamak için yola çıktı. Zaman içinde ürün portföylerini genişleterek, sadece küçükler için değil, büyükler için de uygun hediyelik eşya üretmeye başladı. Şirketin öncelikli faaliyet alanı tekstil. Her üründe aynı kaliteyi tutturabilmek için Denizli’de bir fabrikaya havlularını, İstanbul’da özel bir atölyeye ise tişörtlerini yaptırıyorlar. Şirket ortaklarından Hande Demirci, “Tasarımları kendimiz yapıyoruz. İşimizin sürekliliği açısından markamıza yatırım yaparak büyümeyi tercih ediyoruz” diye konuşuyor. Bu özelliği ile bu girişime sahip girişimcileri, ilginç Türk girişimciler olarak tanımlayabiliriz.

“ABD’de yaygın olan isme özel hediye anlayışı bize ilham kaynağı oldu. İlk çıkışımızı, 2005’te web sitemizle yaptık. 2007’de magazalaştık.”

Alev San ve Hande Demirci / Kidomino Kurucuları

Ayakkabıya inovasyon anlayışı getirdi

Ayakkabı sektöründe inovatif ürünlerle adını duyuran Ersoysan Ayakkabı, 2013’te yüzde 20 büyümeyi hedefliyor. King Paolo markasıyla tanınan şirket, 2013’te Rusya, Suudi Arabistan ve Almanya’ya ihracat yapmayı planlıyor.

Ayakkabı sektörünün tanınmış markaları arasında yer alan Ersoysan Ayakkabı, King Paolo adlı ayakkabı markasının inovatif ürünleri ile piyasada taranıyor. 80’li yıllarda mağazacılıkta çıraklık yaparak işe başladığını anlatan King Paolo Yönetim Kurulu Başkanı Hüseyin Turan, “1989 yılında ticaret hayatına mağazacılık ile başladım. Yaklaşık 10 yıla yakın mağazacılıkta deneyimimiz oldu. Mağazacılık da bizi imalatçılıkla tanıştırdı. 1998 yılında da ‘King Paolo’ markamızla ilk imalatımıza başladık” diyor. Şirket kurulduğu ilk yıllarda kösele ve klasik ayakkabı üretti. ‘Klimalı ayakkabı’ ile adını duyuran Ersoysan Ayakkabı, İstanbul İkitelli’de 5 bin metrekarelik alanda üretim gerçekleştiriyor. Şirketin ürün gamı, Clima Comfort, EDS ve Deşarj Sistemi olmak üzere üç gruba ayrılıyor. Ersoysan Ayakkabı, King Paolo markası ile 26 ülkeye ayakkabı satıyor. Üretiminin yaklaşık yüzde 40’ını ihraç eden şirket, yıllık 250 bin çift ayakkabı üretimi gerçekleştiriyor. Turan, “Rusya, Suudi Arabistan ve Almanya ihracat yapmayı planladığımız yeni ülkeler arasında” diyor. 2012’de 20 milyon TL ciro yapan şirket, 2013’teyüzde 20 büyümeyi hedefliyor.

“‘Hem yurtiçi hem de yurtdışında mağazalaşma sürecimiz devam ediyor. Pazarlama faaliyetlerinde de eşzamanlı olarak yön veriyoruz.”

Hüseyin Turan / King Paolo Yönetim Kurulu Başkanı

Hedef yeni ülkeler, yeni pazarlar kazanmak

Bu yıl Katar ve Libya gibi ülkelere boya ihracatı yapacak olan Konak Boya, 2013’te cirosunu 16 milyon TL’ye çıkarmayı hedefliyor. Şirketin geçen yılki cirosu 13 milyon TL. İhracat pazarları arasında Suudi Arabistan, Irak ve Ürdün var.

Boya sektöründe faaliyet gösteren Konak Boya, 1976 yılında Mehmet Konak tarafından kuruldu. 1996 yılında Mehmet Konak’ın çocukları şirketi devraldı ve 4 kardeş tarafından yönetilmeye başlandı. Konak Boya yeni kuşak genç yöneticileriyle mobilya grubu boyası, polyester reçine ve yardımcı malzemelerin yurtiçi ve yurtdışı satışını yapıyor. Konak Boya Genel Müdürü Mehmet Konak, “Dört ortaklı bir şirketiz. Şirketimiz bir aile şirketi. Biz 5 yaşımızdan bu yana babamızın yanında çalışarak iş hayatına atıldık” diyor. Antakya Yeni Sanayi Sitesi’nde faaliyet gösteren şirket, 1200 metrekarelik kapalı alana sahip. Şirket üretiminin neredeyse tamamını ihracata ayırıyor. İhracat yaptığı ülkeler arasında Suudi Arabistan, Irak ve Ürdün yer alıyor. Konak Boya, bu sene Katar ve Libya’ya ihracat yapmayı hedefliyor. 2012 yılı cirosu 13 milyon TL olan Konak Boya, bu seneyi 16 milyon TL ile kapatmayı hedefliyor. 2013 yılındaki yatırımlarımızın hedefi yeni ülkeler ve yeni pazarlar oluşturmak. Satışlarla birlilikte karlılığını da arttırmayı hedefleyen Konak Boya, yüzde 20 olan pazar payını yükseltmeyi planlıyor.

“2013 yılındaki hedefimiz, yeni ülkelerde yeni pazarlar oluşturmak ve satışlarla birlikte karlılığımızı arttırmak.”

Mehmet Konak / Konak Boya Genel Müdürü

Başarılı girişimci hikayeleri yazıma son verirken, yazıya eklemek istediği girişimler olanlardan ricam sayfa altındaki yorum kısmından veya iletişimden bana ulaşmanız. Okurların isteğine göre sayfayı güncelleyeceğim.

The post Başarılı Girişimci Hikayeleri ve Türk Girişimleri appeared first on Koray DEMİRKAN.

Düğme sektörünün en ‘Form’da şirketi

Girişimcilik hikayeleri kısa kısa yazım için ilk örneğim. Türkiye’nin önde gelen düğme üreticilerinden Form Düğme; Hugo Boss, Burberry, Massimo Dutti, Zara, Mango gibi tekstil şirketlerine düğme tedarik ediyor. 300 milyon adet olan yıllık düğme üretimini daha da artırmayı hedefliyor.

Form Düğme, 1996’da Merter’de bir satış ofisinde yurtdışından ithal ettiği düğmeleri Türkiye’de satmaya başlayarak faaliyete geçti. Üretim tesisini 2004 yılında kurduktan sonra geçen yıl dünyanın en büyük beş düğme üreticisi arasında yer alan İtalyan Bottonificio Fossanese’yi satın aldı. Form Düğme Kurucu Ortaklarından Mustafa Oktay bu dikkat çekici satın alma ile ilgili olarak, “İtalya’nın en büyük düğme fabrikasını almamız sektörümüz içinde büyük bir adımdı. 100’ün üzerinde yabancı tekstil ve moda devinin ürünlerinin şıklığını Türkiye’de üretilen düğmelerle tamamlanıyor olması onur verici” diyor. Şirket; Hugo Boss, Burberry, Massimo Dutti , Zara Mango gibi dünyanın en önemli tekstil markalarına ürün tedarik ediyor. Polyester düğme üretmek yerine, palmiye ağacının çekirdeğinden elde edilen korozo, sedef, kokonat, deri ve boynuz gibi doğal malzemelerden ürettiği düğmelerle dikkat çekiyor. Şirket; Çin, Hindistan, İtalya, Fas ve Cezayir’e düğme ihracatı yapıyor. Oktay, “Yüzde 25’lik büyüme ile önemli bir performans sergiledik. Düğme üretim rakamlarımızı 300 milyona çıkardık. Ciromuz 10 milyon TL. İki yıl içinde ciddi bir büyüme kaydettik” diyor.

“Modern boyahanemizde her türlü korozo ve sedef düğmeyi istenilen renk ve adetlerde boyayabiliyoruz. Bu da ürün kalitemizi artırıyor.’

Mustafa Oktay / Form Düğme Kurucu Ortağı

`Turkish style’ İtalyan dondurması üretiyor

Özel üretim dondurma markası Girandola, her yıl satışlarını yüzde 40 artırıyor. İtalyan dondurmasında bilinirliği bir hayli yüksek olan markanın yaratıcısı Aslı Eraltan, gelecek yıl franchise vermeye hazırlandıklarını belirtiyor.

Dondurma, özellikle yaz sıcağında serinlemek için en tatlı seçenek. Girişimci Aslı Eraltan, ortağı olduğu Girandola Gelato İtaliano ile butik dondurma konusunda başarılı bir marka yarattı. İtalya’nın büyük lezzet ustalarından öğrendiği İtalyan dondurmasını istanbul’a getirmek için Arnavutköy’deki küçük ama işlek dükkanda nasıl işe koyulduğunu şöyle anlatıyor: “1990 yılında İtalya’ya dil eğitimi için gittiğim sırada İtalyan dondurmalarıyla tanıştım. Asıl mesleğim rehberlik. Fransızca, İtalyanca ve Portekizce 3 lisan çalışıyordum. O dönem işimden çok sıkılmıştım. Dondurma işine girmeye karar verdim. Sonra İtalya’da bir okulda dondurma ile ilgili eğitim aldım.” 2008’de Ulus’ta üretime başladı. 100’den fazla çeşit dondurma yaptıklarını dile getiren Eraltan, tatlı ya da tuzlu demeden yediği her şeyin dondurmasını yapmayı seviyor. Ürün portföyü sakızlıdan tarçınlıya, adaçaylıdan Nutella’lıya kadar pek çok çeşidi barındırıyor. Girandola 360, Sunset, Bacyard, Bread and Butter gibi ünlü restoranlara da taze dondurma üretiyor. Arnavutköy ve Caddebostan’da iki şubesi olan marka franchising vermeye hazırlanıyor. Hedef marka görünürlüğünü artırmak.

“Franchise verme hedefimiz var ama bu üç ya da dört şubeyle sınırlı kalacak. Çünkü yaptığımız iş çok fazla büyümeyi kaldırmaz.”

Aslı Eraltan / Girandola Gelato İtaliano Kurucu Ortağı

Ulusal bir marka olmak için büyük adımlar

1985 yılında kurulan Gümüş Su, yakın zamana kadar yerel bir marka olarak tanınıyordu. 2013 yılı ciro hedefıni 2,5 milyon TL olarak belirleyen Gümüş Su, yeni nesil cam şişelerde tasarım ve sağlık açısından fark yaratmayı başardı.

Ambalajlı su sektöründe faaliyet gösteren Gümüş Su, Erikli’nin de kurucuları arasında yer alan Nihat Aslanoba tarafından 1985 yılında kuruldu. O dönem tahta kasa ve standart cam şişenin yarattığı olumsuzlukları ortadan kaldırmak için yaratılan Gümüş Su, 2010 yılına kadar daha çok yerel bir marka olarak tanınıyordu. Şirket yakın zamanda bir hayli hareketlenen su sektöründe, en büyüklerin yanında yer alan bir marka olmayı hedefliyor şimdi. Gümüş Su’nun kurucu ortaklarından Gökay Gecebeği, “Su sektöründe uzun yıllara dayanan bilgi birikimi ve tecrübelerimizi Gümüş markası üzerine inşa etme kararı aldık. Markayı aldık ve tesisleri, ekibimizi, her şeyi yeniden kurduk. Ardından Gümüş’ü ulusal çapta bir marka yapmaya karar verdik” diyor. Üretim merkezi Bursa’da bulunan şirketin tesisleri 6 bin 300 metrekarelik bir alanda kurulu. Gümüş Su, İstanbul, İzmir, Bursa, Antalya, Balıkesir, Uşak, Konya olmak üzere yedi şehirde faaliyet gösteriyor. 2013 yılında ise Ankara ve Trakya bölgesinde faaliyete başlayacak. Şirketin aylık üretim kapasitesi 21 milyon 424 bin litre. Yıllık üretim kapasitesi ise 257 milyon 88 bin litre. 2013 sonu ciro hedefi ise 2,5 milyon TL.

“Su sektöründe uzun yıllara dayanan bilgi birikimi ve tecrübelerimizi Gümüş markası üzerine inşa etme kararı aldık.”

Gökay Gecebeği / Gümüş Su Kurucu Ortağı

Girişimcilik Hikayeleri Kısa Kısa Favorim: Güneydoğu Asya’da şeker patlatacak

Patlayan şeker üreterek hızla büyüdü. Dünya devleri için üretim yapıyor. Üretimini artırmak için hem yurtiçinde hem de yurtdışında bir dizi yeni fabrika yatırımına hazırlanıyor. 70’i aşkın ülkeye patlayan şeker ihraç ediyor.

Sadece patlayan şeker üretmek için kurulan Hleks şirketinin temelleri, şirket ortaklarından Semih Erden’in öğrencilik  yıllarında patlayan şekeri keşfetmesiyle atlldı. Şekerci bir aileden gelen Erden, patlayan şekeri ilk olarak Eskişehir’de üretti. Daha sonra sınıf arkadaşıyla 1996’da ortak kurduğu Hleks şirketiyle Shoogy Boom, Burtish’Bits, Sparx gibi markalarla patlayan şeker, patlayan şekerli çikolata, çikolata topları, lolipop ve mısır gevreği üretimine başladı. Kendi markaları dışında Nestle, Cadburry, Disney, Danone, Unilever, Kraft, Elite, Ehramann, Ambrosoli, Winter’s Barry, Callebaut, Beacon, Sütaş ve Crayola’nın üretim lisanslarını alan Hleks, günde 4 bin ton patlayan şeker üretme kapasitesine sahip. İthalatçılar ve toptancılar vasıtasıyla patlayan şekeri tüketiciye ulaştıran şirket, ürünü ağırlıklı olarak dondurma ve yoğurt üreticilerine dökme olarak satıyor. Hleks Genel Müdürü Ali Yeni, “Şu anda 70’i aşkın ülkeye ürün ihraç ediyoruz” diyor. 2010’da 10 milyonluk dolarlık ciro yapan şirket, cirosunun yüzde 95’ini dış, yüzde 5’ini ise iç pazardan elde etti. Yeni, 2013’ün sonunda hem yurtiçi hem de yurtdışında bir dizi fabrika yatırımı yapmayı planladıklarını söylüyor.

“Günde 4 bin ton patlayan şeker üretme kapasitesine sahibiz. İzmit Kandıra OSB’de yeni bir fabrika yatırımı yapmayı planlıyoruz.”

Ali Yeni / Hleks Genel Müdürü

İnfotron mühendislikte hedefi büyüttü

İnfotron, otomotiv, havacılık ve savunma sektörlerine yönelik tasarım ve mühendislik teknolojileri hizmeti sunuyor. 2012 yılında 12 milyon TL ciro gerçekleştiren şirketin gelecek yıl hedefi ise yüzde 25 büyüme.

Temelleri 1994 yılında atılan İnfotron; otomotiv, havacılık ve savunma sektörlerine tasarım ve mühendislik teknolojileri hizmeti sunuyor. İstanbulda üç farklı lokasyonda toplam bin metrekarelik alanda faaliyetlerini sürdüren şirketin Yönetim Kurulu Başkanı Tarcan Kiper, “İnfotron, özellikle ileri teknoloji bilgisayar grafiği tabanlı yüksek teknolojilerde hizmet vermek üzere yola çıktı” diyor. Şirket; endüstriyel, mekanik, hızlı imalat, tersine mühendislik, kalite kontrol, metroloji gibi kritik aşamalara çözüm üretiyor. İnfotron, savunma sanayi ve özel sektöre yönelik simülatör sistemleri geliştiriyor, 45 kişinin çalıştığı İnfotron’da makine, elektronik ve yazılım mühendisleri ağırlıklı olarak görev yapıyor. Müşterileri arasında Tofaş, Karsan, Aselsan, Habersan, Roketsan, Fiat, Türk Traktör, Mercedes-Benz, Arçelik, Beko, Vestel, Bosch ve Siemens gibi şirketler yer alıyor. Şirket savunma, havacılık ve otomotivde verdiği hizmetleri inşaat ve mimarlık sektörüne aktarmak istiyor. İnfotron, özellikle savunma ve havacılık sanayine dönük olarak askeri simülasyon boyutunda çalıştığı için Sanal Gerçeklik Sistemleri ile ilgili yatırımlar yapıyor. Şirket 2013 yılında 15 milyon TL ciro hedefliyor.

“Teknoloji ve insan kaynağı yatırımı odaklı çalışıyoruz.”

Tarcan Kiper / İnfotron Yönetim Kurulu Başkanı

Burak S. Pekcan / İnfotron Yönetim Kurulu Başkan Vekili

Girişimcilik hikayeleri kısa kısa yazım şimdilik bu noktada bitiyor. Zamanla yazımı güncelleyip yeni fikirler eklemeyi planlıyorum. Yazıya dahil etmemi istediğiniz başarılı girişimcilik örnekleri için lütfen bana mesaj atın.

The post Girişimcilik Hikayeleri Kısa Kısa ve İlginç Girişimler appeared first on Koray DEMİRKAN.

Uzun yıllar mühendis plastikleri alanında çalışan ve aynı zamanda bir ekonomist olan S. Reşit Ronabar yıllara dayanan tecrübesini Eurotec şirketinde hayata geçirmiş. 2004 yılında Çorlu Serbest Bölgesi’nde kurulan şirket, özellikle otomotiv yan sanayi ve dayanıklı tüketim malzemelerinde kullanılan Türkiye’nin mühendislik plastiklerini üretiyor. Eurotec Yönetim Kurulu Başkanı S. Reşit Ronabar, Eurotec’i Çorlu Serbest Bölgesi’nde kurmalarını şöyle açıklıyor: “Şirketimizi kurarken asıl amacımız ihracat yapmaktı. Bu doğrultuda 13 milyon euro yatırımla fabrikamızı bu lokasyonda kurmaya karar verdik.” Şirket; Avrupa Birliği ülkeleri başta olmak üzere Ortadoğu, Uzakdoğu ve Afrika ülkelerine ihracat yapıyor. Yılda 15 bin ton ürün üreten şirketin ürün üretme kapasitesi yıllık 25 bin ton düzeyinde. Fabrika 7 bin 500 metrekarelik bir arazi içinde faaliyet gösteriyor. Ronabar, her yıl yüzde 35 büyümeye paralel şirketin cirosunun 3 milyon euro olduğunu kaydediyor. Şirket iç pazarda Tofaş, Renault, Hyundai, Toyota, Mercedes gibi otomotiv devlerinin yan sanayisiyle çalışıyor. Şirket böylelikle ulusal alanda iş yapma kapasitesini daha da artırıyor.

“Eurotec’in Türkiye pazarındaki dağıtımını organize etmek için kurduğumuz interplast, Fransız Sofic-Alcan Grubu ile ortak.”

Reşit Ronabar / Eurotec Yönetim Kurulu Başkanı

Zebra perdenin tek adresi: Fateks

Başarılı girişimcilerden bir diğer örnek de Fateks… Türkiye’deki sayılı zebra perde üreticilerinden Fateks, geçen yıl üretiminin yüzde 30’unu ihraç etti. Bursalı şirketin önümüzdeki dönem hedefi ise düz stor, fonluk kumaş ve tül kumaştan perde üreterek iki kat büyümek…

Uzun yıllar tekstil alanında çalışan Ferhat Altuntaş ve Fatih Akdaş’ın kurdukları Fateks, günümüzde bir trend haline gelen zebra perdelerin üretimi üzerinde uzmanlaşmış bir marka. Fateks Yönetim Kurulu Başkanı Ferhat Altuntaş, “Ana ürün olarak zebra perde üreten Fateks’in ürün gamında 240 adet desen üzerine farklı renk ve kalitelerde perde çeşitleri yer alıyor. Bu rakam 1.700’lere kadar çıkıyor. Fateks, önümüzdeki dönemde zebra perdenin yanı sıra düz stor, fonluk kumaş ve tül kumaştan da perde üretmeyi planlıyor. Bursa Demirtaş Organize Sanayi Bolgesi’nde bin metrekarelik alanda faaliyet gösteren Fateks, bu sene üretim alanını 3 bin 500 metrekareye çıkarmayı hedefliyor. Şirketin aylık üretim kapasitesi 50 bin metre. Altuntaş, yıllık kapasitenin ise 600 bin metre olduğunu söylüyor. Bu yıl üretimlerinin yüzde 30’unu ihraç ettiklerini ifade eden Altuntaş, “Türki Cumhuriyetler ve Ortadoğu ülkelerine ihracat yapıyoruz. Ciromuzun yüzde 26’sını ihracattan elde ediyoruz. Avrupa ülkelerini de hedef pazarlar arasına aldık” diyor. 2012’yi 2,5 milyon dolar ciroyla kapatan Fateks, bu sene yüzde 100 büyümek istiyor. Bizim için mükemmel bir ihracat başarı hikayesi diyebiliriz Fateks için…

“Zebra perde, Türkiye’de üretimi yeni yapılan bir ürün. Oldukça kullanışlı olan bu ürünler, her mekanda karşımıza çıkmaya başladı.”

Ferhat Altuntaş ve Fatih Akdaş / Fateks A.Ş. Kurucuları

Mobil teknolojiye odaklanarak başardı

Girişimcilik denilince yazılımın yeri ayrıdır. 1997 yılında kurulan yazılım şirketi Figensoft, Turkcell ve Ericsson’un da aynı zamanda iş ortağı. Geliştirdiği çözümler arasında toplu mesajlaşma, interaktif servisler, mobil uygulamalar ve lokasyon tabanlı servisler var.

Figensoft, mobil teknolojiler alanında geliştirdiği kurumsal çözümlerle Türkiye’nin en büyük yazılım şirketleri arasında yer alıyor. Yönetim Kurulu Başkanı İsmail Bayraktar kardeşleri Binnaz Bayraktar ve Mehmet Bayraktar ile annelerinin adını verdikleri şırketin temellerini 1997’de Çanakkale’de atıyorlar, 2001 yılında Ericsson Mobility World ile mobil teknolojiler üzerine çalışmaya başlayan şirket, daha sonra 2002 yılında Turkcell ile iş ortağı oluyor. Bu tarihten sonra kurumsal mobil teknolojilere odaklanıyor. Figensoft’un mobil teknolojileri alanında geliştirdiği kurumsal çözümler arasında toplu mesajlaşma, interaktif servisler, mobil uygulamalar, mobil pazarlama, mobil imza, mobil ödeme ve lokasyon tabanlı servisler bulunuyor.

Servisleri, kurumların verimliliğini artıran, günlük işleyişlerini hızlandıran ve giderlerini azaltan seçeneklere sahip. Şırket, ürünlerini müşterilerin talepleri ve ihtiyaçları doğrultusunda değiştiriyor. Bayraktar, 2012’nin mobil teknolojileri açısından hareketli bir yıl olduğunu belirtiyor. Şirketin yazılım ekibinde 10 mühendis var. Geçen yılki cirosu 4 milyon TL. Ar-Ge’ye cirodan yüzde 10 pay ayıran şirket, bu alanda büyümeyi hedefliyor.

“Değişime adapte olarak yeni çözümler için bu yıl gerek insan kaynakları gerekse operasyonel yatırımlar yapacağız.”

İsmail Bayraktar / Figensoft Yönetim Kurulu Başkanı

The post Başarılı Girişimciler İhracatla Büyüyor appeared first on Koray DEMİRKAN.

The post Ali Sabancı’nın 100 Yeni Yolcu Uçağı appeared first on Koray DEMİRKAN.